علی‌اکبر رستگار اظهار داشت: «بنیاد شهید متولی حفظ و انتقال فرهنگ ایثار و شهادت است. همان‌گونه که زینب(س) پیام شهیدان کربلا را به گوش تاریخ رساند، ما نیز باید یاد و راه شهدا را با زبان هنر، رسانه و فرهنگ به نسل‌های آینده منتقل کنیم.»

حسین شکرویان در یادداشتی به مناسبت میلاد حضرت زینب(س) نوشت: «امروز، میلاد فرخنده حضرت زینب(س) نه فقط برای شیعیان که برای همه آزادگان عالم، یادآور الگویی بی‌بدیل از زن مسلمان است؛ زنی که در بحرانی‌ترین شرایط تاریخ، نه تنها از پا نیفتاد، بلکه تاریخ را به زانو درآورد.»

«یگانه خالق‌وردی» می‌گوید: «مادرم در شرایط سخت همیشه همراهی‌ام می‌کرد و همیشه در تلاش بود که شرایط بهتری را برای من و خواهرم به وجود بیاورد تا کمبودی احساس نکنیم. در روز کنکور توسل به شهدا برای من پررنگ‌تر بود، چون زمانی که داشتیم سمت حوزه کنکور می‌رفتیم، استرس خیلی زیادی داشتم، اما در طول مسیر وقتی عکس شهدا را می‌دیدم با آن‌ها حرف می‌زدم و از آن‌ها کمک می‌خواستم و این کار بهم آرامش می‌داد و باعث می‌شد در آن لحظات احساس کنم تکیه‌گاه معنوی دارم.»

علی‌اکبر رستگار اظهار داشت: «در هفته دفاع مقدس، یاد شهدای هشت سال جنگ تحمیلی را در حالی گرامی می‌داریم که ملت ایران در جنگ رمضان، در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی، همان ایستادگی دیروز را در خیابان‌ها تکرار می‌کند. شهادت رهبر انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، داغی سنگین بر دل ملت گذاشت، اما همان‌گونه که خون شهیدان دفاع مقدس انقلاب را تنومندتر کرد، خون رهبر شهید نیز موج تازه‌ای از بیداری و مقاومت در ایران و آزادگان جهان برپا کرده است.»

حسین شکرویان اظهار داشت: «هفته دفاع مقدس، پاسداشت یک مکتب زنده و جاری است؛ مکتبی که در آن ایمان بر آتش، اراده بر تجهیزات و خون بر شمشیر پیروز شد. جنگ رمضان که در ماه مبارک رمضان و توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اسلامی آغاز شد، بار دیگر ثابت کرد که جبهه باطل همان جبهه است و تنها ابزار و چهره فریبنده‌اش تغییر کرده است. شهادت امام خامنه‌ای(ره) حلقه وصل این دو مقطع تاریخی شد؛ از این‌رو هفته دفاع مقدس امسال، تجدید میثاق با مکتب شهادت و آمادگی برای فرداست.»

هم‌زمان با هفته دفاع مقدس و در ادامه ایستادگی ملت ایران از سال‌های جنگ تحمیلی تا «جنگ رمضان» که آمریکا و رژیم صهیونیستی آتش تجاوز خود را گشودند، «مجید فدائی‌اسلام» در یادداشتی، حضور خودجوش مردم در خیابان‌ها را امتداد راه شهیدان دفاع مقدس خواند و تأکید کرد: این سنگرهای مردمی تا پیروزی نهایی و شهادت رهبر انقلاب، خط مقدم دفاع از انقلاب و میهن باقی خواهند ماند.

جانباز جعفر اعرابی با یادآوری خاطرات خود از اعزام به جبهه در اول فروردین ۱۳۶۴ در پانزده سالگی، از معنویت جبهه و درس ایثار و فداکاری برای جوانان امروز می‌گوید و اینکه شهدای ما همیشه زنده‌اند و شاهد اعمال ما هستند.

برادر شهید «فیروز مقصودی» با یادآوری خاطرات برادرش، از شوخ‌طبعی و مهربانی او، حضور در گردان اطلاعات عملیات، زیارت قبر امام علی(ع) در عراق و لحظه خداحافظی عجیبش می‌گوید و نقل می‌کند: برادرم خدای شجاعت و وطن‌پرستی بود و من نترسی را از او به یادگار دارم و هنوز عاشق برادرم هستم. او که یک چفیه از برادرش را همیشه همراه دارد، تأکید می‌کند که ایران همیشه ایران است و مردم پای کار آن ایستاده‌اند.

مجتبی محمدیان می‌گوید: «امروز باید احساس مسئولیت، وجدان انقلابی ایرانی، حماسی و در فکر همدیگر بودن؛ باید حفظ شود؛ یعنی باید اتحاد، انسجام‌مان و بصیرت‌ها را اضافه کنیم، اطلاع‌رسانی شفاف بکنیم و پای کار و راستگو باشیم.»

صبحگاه جمعه، ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ میدان ژاله تهران به صحنه‌ای خونین بدل شد؛ روزی که مردم بی‌دفاع در مسیر آزادی و استقلال، با گلوله‌های رژیم پهلوی روبه‌رو شدند و خون پاکشان، صفحه دیگری از کتاب مبارزه با استبداد را رقم زد. قیام ۱۷ شهریور نه فقط یک واقعه تلخ، که حماسه‌ای ماندگار از ایثار و شهادت است؛ حماسه‌ای که نام میدان ژاله را برای همیشه به «میدان شهدا» تغییر داد و به نقطه عطفی در تاریخ انقلاب اسلامی تبدیل شد.